Reformacja szybko rozprzestrzeniła się na Spiszu w XVI wieku, między innymi dzięki licznemu niemieckiemu osadnictwu obecnemu tam od stuleci. Nauki Lutra przenosili studenci i kupcy, a przyjmowano je entuzjastycznie. Wolni mieszkańcy miast przechodzili na luteranizm, a protestanci przejmowali kościoły katolickie. W Spišskej Belej posiadali kościół św. Antoniego Pustelnika od 1545 do 1674 roku. Po jego zwrocie katolikom nastąpił czas ograniczeń religijnych, zakończony dopiero patentem tolerancyjnym Józefa II w 1781 roku. Kamień węgielny nowego kościoła położono 7 maja 1784 roku, a budowę ukończono w 1786 roku. Architektura odpowiada protestanckim potrzebom liturgicznym: jest to jednonawowa hala z jednym centralnym ołtarzem. Plan ma kształt krzyża, z krótkimi ramionami transeptu, sklepieniami pruskimi i kopułą nad skrzyżowaniem. Wyposażenie obejmuje późnobarokowy ołtarz z końca XVIII wieku, z obrazem Chrystusa ratującego św. Piotra na morzu z pierwszej połowy XIX wieku pośrodku kolumnowej konstrukcji. Rokokowa ambona z 1792 roku jest zdobiona skręconymi kolumnami, ornamentem rocaille i malowidłem Dobrego Pasterza. Wzdłuż wschodniej, północnej i zachodniej strony nawy biegnie barokowo-rokokowa empora z 1792 roku, malowana w kwiaty i liście. We wnętrzu znajduje się też rokokowa chrzcielnica z końca XVIII wieku.